North Star, The (Cantilene)

Free download. Book file PDF easily for everyone and every device. You can download and read online North Star, The (Cantilene) file PDF Book only if you are registered here. And also you can download or read online all Book PDF file that related with North Star, The (Cantilene) book. Happy reading North Star, The (Cantilene) Bookeveryone. Download file Free Book PDF North Star, The (Cantilene) at Complete PDF Library. This Book have some digital formats such us :paperbook, ebook, kindle, epub, fb2 and another formats. Here is The CompletePDF Book Library. It's free to register here to get Book file PDF North Star, The (Cantilene) Pocket Guide.

Flute in Church. Flute Music II. Andante serioso op. Grand trio for 3 flutes op. Grand etudes:op. Carnaval de Venise op. Carnival of Venice op. Bizet — Gluck —Puccini — Verdi. Leduc - 3 s. Quartet in G major op. Technical studies. Peck ed. Suite in 3 pieces op. Emerson Elf dance:op. Laling og sull,motiv fra pianokonsert no. Do it duet. Riverberi Sonori, HAHN, R. M Larrieu. Heugel S. Variations pastorales op. Faber Music HART, A. Trio no. Finale aus der G-dur Symphonie no. Discantus 1 for contra-alto flute op. Agnus Dei:op.

Jeu 1 op. Trio per flauto:violino e chitarra, op. Miitu Monsterin julmanhauska huilukoulu.

Promo offers

Uncle pop, Variations on the famous minuet by L. Sonata in C major:op. HOLM, M. SUDM, Interludium op. Musiikkia huilulle ja pianolle op. Sarja soolohuilulle op. HOOK, J. Suite e-moll op. Ornamented airs and brunettes for solo flute, bc ad. Suites in D op. Suites in e op. Suites in G op. Grand rondeau op. HUNT, S. HUNT, R. Favourite Music from the Opera, flute duets, vol.

Favourite Music from the Opera, Flute Duets, vol. Learning to play the flute vol. Book 1,D major:bminor G major:e minor no. Hallelujah chorus from the Messiah arr for var.

Sounds Good! Parts for Descant Rec. Fuvola-iskola,book 3. Concerto No. Heugel New rag : arr. Solace : arr. Trio op 70, fl,vl, violoncello. Flauto Donna Siirin soittorasia. FlautoDonna, Far from home op. Parcours op. Chant Greg. Aduc, Partita no. Sonaatti B-duuri op. Masks for soloflute with Glass Chimes ad lib.

Polaris - Wikipedia

KOCH, E. Sonatina Modala op. Progress in flute playing op. Peters, Sonate no. Concerto in C op. Sinfonia concertante op. Deux papillons op. Grande Sonate op. Variations on The last rose of summer op. Trio brilliant op. Trio for 3 flutes op. Trio op. Notissimo Editeur. Quintett no. LALO, A. LANE, R. Bim -7s. Bim -6s. Bim -5s. Bim -3s. Bim s. Sonata C-major op. Sonata e-minor op. Sonata G-major op. A Leduc, Alphonse Leduc, Hip, hop vacances! Jazzarythms for solo fl. Byzantion A. Sarjasta Sienifaunit,1. Sarjasta Sienifaunit,2. Sarjasta Sienifaunit Terpsikhore musiikkisarja osa 3.

Terpsikhore musiikkisarja:osa 1. Terpsikhore musiikkisarja:osa 2. LING, H. Konsertto uruille:marimballe:vibrafonille ja 2 puh. List, W. Ondulation et Platine. Night music for flute solo for F. Drei Medaillons op. Concerto espagnole, Bolero op. Intermezzo op. Le commencement, op. Nonett 1, op. Nonett 2 op. Nonett 3 op. Quo vadis op. Meditation de Thais trans. Petit Inventions for flute and piano op. MAW, N. Sonata per flauto ed arpa op. Fazer Music Sonata for solo flute, op. Invocationes for solo flute op. MIEG, P. Miroir des Songes op.

Salabert Modern English Flute Studies. Toccata:3 pieces from the operas Toccata,madrigal romance arr. Sonata concertante op. The handwriting of A , C , and P 1 indicates that the three were written south of the Alps. The scribe of A vid. The scribe of P 1 vid.

Parthenopolis, i. I have used P 1 , the earliest manuscript, as the basis of my text, though I should have saved myself a considerable amount of unnecessary labor in the recording of variants by using P 2 as my basis instead. P 2 shows on the whole better readings than P 1. But the superiority of P 2 to P 1 , as indeed the interrelationship of the manuscripts in general, did not emerge at first, nor could it have been safely predicated for the entire text until all the manuscripts had been compared to the end.

It accordingly seemed better to choose the basic manuscript on the ground of date and thus provide against the possible necessity of subsequent retraction or modification of practice. What has seemed the best reading has, at any rate, always found its way into the text, though not always by the most direct route. I have followed P 1 faithfully throughout, save where a P 1 reading has been rejected in favor of a better reading in one or more of the other manuscripts.

In that case I always give the P 1 reading in a footnote. I follow the spelling and word-order of P 1 or, where a P 1 reading has been rejected, the spelling and word-order of the manuscript containing the substituted reading. In the case of readings otherwise identical I follow, both in the text and in the footnotes, the spelling and word-order of the earliest manuscript. Improper writings of C for t in P 1 I have silently corrected in the text. Save in the case of proper names, merely graphic variants viz. If, however, a phonetic variant differs so radically from the form in the text as to look like a separate name, I have recorded it always.

The e found in the manuscripts as mediaeval substitute for ae and oe has been retained.

The contractions of the manuscripts have been expanded, improper word-divisions corrected, and punctuation and capitalization modernized, not only in the text but also, contrary to usual practice, in the footnotes as well, the present editor being unable to see why, if he be trusted to intervene between the manuscript and reader in the one case, he should not in the other as well. In addition to the five manuscripts already listed, I have, for a few passages of unusual difficulty, included readings from the three following manuscripts:.

A 1 British Museum, Additional , of the middle of the fourteenth century. A 2 British Museum, Additional , of the middle of the fourteenth century. R British Museum, Royal 15, C , xvi, of the fourteenth century. No printed edition of Guido has appeared since The edition of that year, printed at Strassburg, is a reprint, with occasional slight variations, of one or other of the two Strassburg editions of and , which, in so far as I am aware, do not differ. These three editions were probably from the press of the printer of the edition of Jordanus de Quedlinburg.

There is, however, an even chance that the Strassburg editions repose upon as good a manuscript as do any of the earlier editions, to which I have not had continuous access. In those frequent cases where the manuscript evidence has seemed inconclusive I have, accordingly, cited readings from the Strassburg edition of S 1 , which is the one of the three that I happen to possess.

Though much doctored, S 1 seems to have been intelligently doctored, and so may at times by a happy guess have restored the right reading. I have also cited one reading from each of the two following editions:. C 1 Cologne, S 2 Strassburg, Constans, Paris, , giving a variant when nearer Guido than the text form. I have made occasional use of three translations of Guido. I have cited one reading from a German translation printed at Basle under the title Historische, warhaffte und eigentliche Beschreibung von der alten statt Troia, u.

Bergen, London, ; and occasional readings from an Italian translation published under the title of La storia della guerra di Troia by the Accademici della Fucina, Naples N , dated Guido apparently omitted to give his work a title. Cesario, Le origini della poesia lyrica e la poesia siciliana sotto gli Svevi. The headings to the Prologue and to the several books of the Historia are bracketed to indicate that they were, in all probability, later scribal additions.

On the outer margins of the text will be found printed opposite the opening of each paragraph of text a summary of the story of that paragraph. In this summary proper names have been spelled as in the first entry form in the Index of Proper Names. The Historia of Guido is appropriately written in prose. It is an essentially pedestrian piece of work, devoid of any claim to high literary excellence, and extremely wordy.

Nevertheless it is not without minor merits. The narrative is easy, fluent, evenly sustained, and capable at all times of holding the attention of the reader. Guido tells us in his epilogue vid. Anacolutha and incomplete sentences are frequent vid. At times, however, he writes with perfect clarity and correctness vid. In keeping with this is his failure to reproduce any of the imaginative or picturesque touches which from time to time enliven his poetical model. In his treatment of the love episode of Troilus and Briseida pp.

A feature of the Historia of Guido, less noticeable but not entirely absent in the French poem, are the learned digressions here and there throughout the work. Many of these digressions, such as the long disquisition on the beginnings of idolatry pp. It was apparently this discursive, easily readable, novelistic style of Guido and the fact that he wrote in the universal and authoritative Latin language that gave to his Historia and its derivatives their widespread popularity in nearly every country of Europe from the time of its composition down to the opening of the eighteenth century.

Written some one hundred and thirty years after the Roman de Troie — the author of which, though named more than once in that poem, Guido does not once mention — the Latin history largely displaced the French poem; in England, Chaucer, Caxton, and Shakespeare used it directly or indirectly, and full-length metrical translations were made of it by John Lydgate and the author of The Gest Hystoriale of the Destruction of Troy. Guido de Columpna explains why he has retold the story of Troia according to Dares and Ditis.

He has supplied many particulars which Cornelius, in his translation of them, improperly omitted. Licet 6 cotidie uetera recentibus obruant, 7 nonnulla tamen iam dudum uetera precesserunt que sic sui magnitudine uiuaci sunt digna memoria ut nec ea cecis morsibus uetustas abolere preualeat nec exacti 8 temporis antiqua curricula sopita taciturnitate concludant. Vigent enim in illis pro gestorum magnitudine continuata recordia dum preteritorum in posteros sermo dirigitur.

Et antiquorum scripta, fidelia conseruatricia 9 premissorum, preterita uelud presentia representant, et viris strenuis quos longa mundi etas iam dudum per mortem absorbuit per librorum uigiles lectiones, ac 10 si viuerent, spiritum ymaginarie uirtutis infundunt. Troyane 11 igitur urbis excidium nulla dignum est 12 longeui 13 temporis uetustate detergi.


Vt continuis recordiis successorum floreret in mentibus, multorum scribentium calamus fideli scriptura depinxit. Introduxit enim deos quos coluit antiqua gentilitas impugnasse Troyanos et cum eis fuisse uelut uiuentes homines debellatos. Cuius errorem postmodum poete curiosius insecuti, ut darent intelligi non solum Homerum 2 fuisse uitiorum 3 auctorem, 4 multa deludia in libris eorum scribere presumpserunt. Vnde Ouidius Sulmonensis prodigo 5 stilo in multis libris suis utrumque contexuit.

Addidit enim multa commenta commentis, intermixtim 6 etiam ueritatem non 7 obmittens. Sed ut fidelium ipsius ystorie uera scribentium scripta apud occidentales omni tempore futuro uigeant successiue, in 12 vtilitatem eorum precipue qui gramaticam legunt, ut separare 13 sciant uerum a falso 14 de hiis que de dicta ystoria in libris gramaticalibus sunt descripta, ea que per Dytem Grecum et Frigium 15 Daretem, 16 qui tempore Troyani belli continue in eorum exercitibus fuere presentes et horum que uiderunt fuerunt fidelissimi relatores, in presentem libellum per me iudicem Guidonem de Columpna de 17 Messana transsumpta legentur, prout in duobus libris 18 eorum inscriptum quasi una uocis consonantia inuentum est in Athenis.

Sic ergo successiue describetur 2 in ipsa qui reges et qui duces Grecorum armata manu et quot nauibus se in predictum exercitum contulerunt, quibus armorum 3 insigniis 4 usi sunt, qui reges et qui 5 duces in Troyane urbis defensionem aduenerunt, 6 quanto tempore fuit 7 protracta uictoria, quotiens bellatum extitit et quo anno, quis in bello ceciderit et cuius ictu de quibus omnibus pro maiori parte Cornelius nihil dixit.

Superest ergo 8 ut ad eius narrationis seriem accedatur. The Myrmidones are ruled by Peleus and Thetis, and live in Thesalia. In regno Thesalie, de predicte scilicet prouinciis Romanie cuius incole Mirmidones dicti sunt, quod nos hodie uulgari denominatione Salonicium 13 appellamus, regnabat tunc temporis rex quidam iustus et nobilis nomine Pelleus 14 cum eius consorte Thetide 15 nuncupata.

Ex quorum matrimonio processit vir ille tam fortis tam animosus tam strenuus denominatus Acchilles. Vnde prouincia illa Aprucium 19 dicta est et ciuitatem Thetim 20 que in ipsa prouincia sita est a predicta Thetide 21 nomen asserunt assumpsisse. Sed sic dicentes perhibentur errare, cum Mirmidones habitatores Thesalie 22 nuncupentur, quorum dominium, post obitum regis Pellei patris sui nactus, 23 Acchilles in Troyano bello multa cum eis miracula bellicosa peregit.

Sicut de eis 24 testatur Ouidius, eorum originem fabulose commentans. Qui dum in quodam nemore iuxta radices cuiusdam arboris adhesisset, inspectis ibidem innumerabilium formicarum discurrentibus aciebus, in homines redigi suppliciter postulauit. Et in legenda beati Mathey 1 apostoli Mirmidones esse habitatores Thesalie, in qua idem apostolus aliquamdiu moram traxit, aperte monstratur.

Peleus, jealous of his nephew Iason, seeks secretly to compass his ruin. Hunc autem regem Pelleum 3 describit ystoria habuisse quendam fratrem Hesonem 4 nomine, sibi ex utroque parente coniunctum et eius in etate maiorem. Qui dum longeue 5 etatis senio grauaretur, seipsum vix regere poterat. Quem dixit idem Ouidius in eodem libro Methamorphoseos 8 postmodum in iuuentutis flores et iuueniles potentias renouatum, ita quod de senili umbra factus est anniculus 9 medicabili cura et artifiosa uirtute Medee, de qua Medea infra proxime habendus est sermo.

Ex hoc igitur Hesone supererat quidam natus, Iason nomine, vir fortis et strenuus et iuuenis, nimium speciosus, modestus, largus, affabilis, tractabilis, pius, et omni 10 morum uenustate corruscus.


Hunc Thesalie primates et nobiles, hunc plebei 11 tenere dilectionis affectu pro suarum uirtutum excellentia sunt amplexi, non minus quam regem 12 Pelleum 13 uenerantes eundem. Eadem igitur relatione non sibi rex Pelleus respondebat, quod 16 licet signis extrinsecis eum sibi carum esse monstraret, 17 ardebat tamen et fluctuabat intrinsecus ne in uirtute sua et in tanta affectione suorum quam sui erga ipsum habebant Iason eum Thesalie regni dominio spoliaret.

Longe igitur in mente secum seruauit ardorem, quem sagaci studio tegere ne actu aliquo publicatus euagari posset extrinsecus diu per fatigabilem tollerantiam est conatus. Quare disquisiuit in corde suo uiarum ymaginata proposita 18 quibus posset Iasonem perdere absque sui sugillatione pudoris. In hac igitur insula regnare dicebatur rex quidam Oetes 2 nomine, vir potens et diues sed etate prouectus. Si quis igitur hunc aurei uelleris arietem optaret habere, cum hiis bobus necesse habebat inire certamen et si eorum uictoria potiretur, opportebat eum boues ipsos deuictos iugo subicere et eos compellere aratro terram uertere in qua erant.

Item, deuictis bobus ipsis et arare coactis, iterum 3 necesse habebat in quendam draconem squamis orridum et flammas igneas exalantem irruere, ipsumque, bello cum ipso commisso, perimere et, eo perempto, dentes a faucibus eius euellere et euulsos serere in predictam terram a bobus aratam. Ex huius 4 agri semine seges mirabilis pullulabat. Nam ex 5 satis dentibus statim quidam armati milites nascebantur, fraternum bellum inter se illico committentes, qui se per mutua vulnera perimebant.

Per hec 6 ergo 7 periculosa discrimina et non per alios tramites poterat predictum aureum velus haberi ac omnibus uolentibus predicta subire certamina rex Oetes 8 faciebat liberum aditum exhiberi. Quamquam enim sic de aurei uelleris ariete dictaret ystoria, asserentes tamen uera de eo aliter sunt testati. Dixerunt enim regem Oetem cumulum thesauri magni 9 possedisse et possessum custodie traditum memorate per incantationum tamen 10 figmenta et artes mathamaticas constitutas.

Huius 11 enim thesauri cumulum per mundanam ingluuiem et auaricie cupiditatem, que omnium malorum est mater, multi strenui sibi querere uoluerunt, 12 sed, impugnantibus incantationum noxiis, non 13 thesauri compendia 14 sed 15 finalis sibi necis dispendia quesierunt. Peleus, to make way with Iason, asks him to go in quest of this ram, promising him his kingdom in case of success. Vt igitur de aureo uellere fama peruenit ad regem Pelleum tanto discrimine quesituro, statim curiosum ad illud erexit animum, diligenter attendens quod tutiori uia et sine pudoris labe sui non posset tradere Iasonem facilius ad perdendum.

Es enim Thesalonicensis regni et mei potius honor et gloria, cum te saluo regnum Thesalie timeatur ab omnibus et te uigente nullus audeat inimicus. Porro uirtutis tue gloria in sublimi me poneret, si aureum uellus quod Oetis regis potentia tenet inclusum te potente in regni mei claustra posset adduci, quod per te non ambigo satis de facili fieri posse, si laboris animum animosus assumeres et orationis mee precepta non 4 obduceres exequenda.

Que si perficienda decreueris, tibi singula ad 5 predicta peragenda necessaria ipsius 6 viatici parabuntur in apparatu maximo et comitiua multorum quos de regni melioribus duxeris eligendos. Nec erit expers a 14 magne tue utilitatis compendio efficax labor tuus. Iason, unsuspecting, eagerly complies. Peleus summons the skilful wright Argus to build Argon, according to some the first ship to sail to distant lands. Intellectis igitur a Iasone singulis que in tantorum presencia circumstantium rex Pelleus protulit, gaudio exillaratus est multo, non attendens insidiosas regis austutias et eius dolositatis latebras non aduertens, ratus 15 que dixerat de pure regis consciencie cellulla processisse potius 16 in sui honoris incrementa sublimia quam in sue detrimenta persone.

Qui ad regis iussum mire magnitudinis quandam nauim in multa congerie lignorum extruxit, 6 que de sui actoris 7 nomine proprio 8 uocata 9 est Argon. Many Thessalian nobles join, among them the brave Hercules, the extent of whose exploits is attested by his columns at Gades. These columns stand at the end of the world, where the great sea pours into the Mediterranean. Parata igitur naui predicta et immissis in eam singulis habundanter que causa nauigationis exposcit, multi nobiles de Thesalia, multa strenuitate conspicui, cum eodem Iasone ingrediuntur in ipsam.

Inter quos fuit ille uir uere fortissimus 13 et 14 fortis Hercules nuncupatus, natus, ut scripsere poete, ex Ioue et Alcmena, 15 Amphitrionis 16 vxore. Hic est ille Hercules de cuius incredibilibus actibus 17 per multas mundi partes sermo dirigitur. Hic, 18 si credere dignum est, intrepidus portas adiuit inferni et custodem earum, 19 canem Tricerberum, 20 uiolenta manu ab illis extraxit. Quem tanta pulsione perdomuit ut 21 madefactus totus sui ueneni spuma digesta per uomitum multas 22 mundi partes infecerit letiferis acchonitis.

Sed quia 23 suorum actuum longa narratio poetarum longa expectatione animos auditorum astraheret, 24 ista de eo sufficiant 25 tetigisse, cum et rei ueritas in tantum de sua uictoria acta per mundum miraculose diuulget quod usque in hodiernum diem usquequo uictor apparuit columpne Herculis testentur ad Gades. Ad has columpnas magnus Macedonius 26 Allexander, 27 regis Philippi filius, qui et ipse de stirpe regum Thesalie, que 28 Macedonia similiter dicitur, fuit productus, subiugando sibi mundum in manu forti legitur 29 peruenisse.

Quod licet ab ipso loco infusionem recipiat, effusum litoribus Siriis 1 clauditur, in quibus ciuitas Acon 2 nostros potissime 3 recipit nauigantes. Hunc locum angustum a quo primum hoc Mediterraneum mare dilabitur nostri hodie nauigantes Strictum Sibile 4 nominant siue Secte, 5 et locus ille 6 in quo predicte columpne Herculis sunt affixe dicitur Sarracenica lingua Saphy, 7 quidam locus a 8 quo sufficit ultra non ire.

North Star (Radio Edit)

Iason and his companions, under the pilotage of Philotetes, direct their course by Ursa Major and Ursa Minor to the Phrygian port Simeonta. Obtenta ergo 9 a rege Pelleo Iason nauigandi licentia noua sulcat maria cum Hercule et 10 suis complicibus. Nauis 11 noua, cuius uela dum secundus uentus inbuit et eius inflat afflatus, loca Thesalie cognita deserit ualde cito et ad incognita maris loca citius dissilit 12 uelocissimo curso suo. Vocantur eciam hee stelle Septentrionales stelle, cum sint vii iuxta axem. Vltimus inuoluit spatioque breuissimus ambit. At 25 uos si tangit lese contemptus alumne,.

Gurgite ceruleo 26 septem prohibete triones. Nouerat enim Philotetes stellarum cursus 27 et motum, 28 si aliquis est in illis tamquam ille, qui nauigationis erat multum expertus. The Greci land; the author moralizes on the consequences thereof. Greci autem, maris fatigatione lassati, 9 ut peruenerunt in terram, in ipsam descendere quietis causa sitienti animo moliuntur.

Et descendentes ibidem recentes aquas a fontibus auriunt et ibidem maioris refrigerationis gratia moram per dies aliquos statuerunt, non ut incolis molestiam inferre disponerent nec nociuis dispendiis eos ledere aliquatenus attemptarent. Sed inuida 10 fatorum series, que semper quiete uiuentibus est molesta, ab inopinatis insidiis sine 11 causa inimicitiarum et scandali causas traxit.

Quamuis enim Grecia inter tot grandes angustias potita 15 fuisset uictoria, 16 eius tamen victorie pretium per 17 tempora longa deleuit iniuria 18 scilicet sue gentis et 19 nece et 20 suorum 21 exterminio meliorum. Sane si diis tot mala grata fuerunt, primordialis causa tamen eorum, tam nulla tam leuis, animos non immerito perturbat humanos vt pro culpa tam leui tante acerbitatis pena meruisset infligi, nisi 22 benigne forsitan diceretur ut procedentis mali congeries esset boni hedificatio subsequentis, cum ab hiis malis per Troye casum tanta bona processerunt 23 vt ipsa Troya deleta insurexerit, causa per 24 quam Romana vrbs, que caput est vrbium, per Troyanos exules facta extitit uel promota, per Heneam 25 scilicet et Ascanium 26 natum eius, dictum Iulium.

Et nonnulle alie propterea prouincie perpetuum ex Troyanis receperunt 27 incolatum. Qualis est Anglia, que a Bruto Troyano, vnde Britania dicta est, legitur habitata. Et Veneciarum urbem inhabitauerit ille Troyanus Anthenor. Et eo postmodum a 7 Sicilia 8 recedente, relicto in Sicilia 9 Siculo 10 fratre suo, vnde postmodum Sicilia 11 dicta est, transmeauit in Tusciam, quam multarum gentium habitatione repleuit. Et in regno Sicilie per marina confinia supradictus Heneas ciuitates multas legitur condidisse. Qualis est Neapolis tanta ciuitas et gentis indomite terra Gayeta.

De quarum auium genere dicit Ysidorus 18 multas fuisse productas que aues Diomedee 19 sunt dicte, eam naturam habentes ut cognoscant hominem Latinum a Greco discernere. Quare Grecos Calabrie incolas colunt et Latinos fugiunt, si qui sunt. Iason and Hercules are compelled by Laumedon, King of Troia, to depart; but Hercules retaliates they will return within three years and will not then be forced thence.

Sed si tante proditionis causa fuerit subsequentis boni causa finalis 20 humana mens habet in dubio. Nam subsequenter describit ystoria quod, Iasone et Hercule cum suis in portu quiescentibus Simeonte, 21 de eis ad Laumedontem, 22 Troyanum regem, fama peruenit quod gens quedam Troyanis incognita, scilicet gens Grecorum, nouo remige Frigias partes intrauit exploratura forte archana regnilo Troyani uel potius Troye prouinciam uastatura. Erat autem diebus illis Troya non tante magnitudinis qualis fuit postmodum de nouo firmata, et in ea regnabat tunc rex predictus Laumedon nomine, qui, sumpto dampnoso consilio quod utinam non fuisset!

Quod si mandatorum suorum uos sentiat 2 contemptores, pro certo noueritis ipsum iubere suis in offensionem vestram irruere in depopulationem rerum et finae uestrarum dispendium personarum. Itaque si eum regia nobilitas animasset, nos mandare debuit honorari. Nam si casus similis illum in Greciam adduxisset, sciuisset sibi illatum a Grecis non dedecus sed honorem.

Sed ex quo magis sibi dedecus quam honor applausit, nos etiam applaudamus et illi ut ab eius regni finibus recedamus, 6 cum posset 7 contingere et leue sit quod eius enorme consilium sit carissimo pretio redempturus. Deos nostros in Dei ueritate testamur non ex proposito terram tui regis intrasse ut offensam ingereremus in aliquem more predonio uiolentiam illaturi, sed cum ad remotiores partes conferre nos nuperius 9 intendamus, necessitas in hunc locum diuertere 10 nos coegit. Dic ergo regi tuo nos de sua terra recedere, scituro pro certo quod etsi non per nos, poterit forte per alios, qui presentem iniuriam nobis illatam audierint, 11 condecentem 12 gratiam obtinere.

Dixi uobis que michi commissa fuerunt; si sapienter agere placet uobis, do consilium bonum ut ab hac terra recedere non sit graue priusquam possitis incurrere grauiora, cum leue non sit personas perdere que se possunt consilio salubri 4 tueri. Sciebant enim, si uoluissent in Frigios insultare, non esse eis 9 in congressu pares, 10 in uiribus nec 11 in potentia fortiores. Arghon 12 ascendunt et, eleuatis velis, diis ducibus, Frigia 13 deserunt litora. Et sulcantes maria, uentis afflantibus prosperis, non 14 post multos dies in Colcos insulam salui perueniunt et desideratum feliciter portum intrant.

Iaconites, the capital of Colcos and home of King Oetes, is a stately and populous city, in a wide plain, watered by bubbling springs and abounding in game. In insula igitur Colcos erat tunc temporis quedam ciuitas, Iaconites 15 nomine, caput regni pro sua magnitudine constituta, vrbs ualde pulcra, muris et turribus circumdata, fabricatis multis insignita palatiis, plena populo copioso, et insignis multorum nobilium incolatu. In hac igitur vrbe degebat regaliter rex Oetes 16 in multorum comitiua suorum, cum non longe a ciuitate ipsa nemora multa uirescerent apta quidem uenationibus 17 ob multarum ferarum copiam iugis uescentium nemorosis.

In cuius urbis ambitu longa patebat distensa planities frigidariis et uiridariis illustrata, dum aquarum fontes in ea innumerabiles scaturirent et quam plures fluuii continuis fluctibus prolabentes riuulis 18 eandem planitiem irrigarent. Quare multarum uenatricium 19 auium copia uigebat in illa, 20 multarum uolucrum cantilene incessanter ibidem dulci modulamine personabant. Iason is welcomed by King Oetes, to whom he declares his errand.

Sitienti ergo animo disquirit uulgus qui sint, unde sint, et que causa sit aduentus ipsorum. Quos fronte illari et facie leta recipiens fouet amplexibus, signis salutationis exillarat, et in dulcium uerborum primitiis placidas amicitias illis spondet. Qui postmodum per gradus marmoreos loca sublimia conscenderunt, palatii intrant cameras, picturis variis illustratas et appositi auri mirifico fulgore micantes. Eius autem rex benigne petitis obtemperans se impleturum uota Iasonis non negauit.

After a banquet has been prepared, the king sends for his only daughter Medea to welcome the strangers. By adducing Ptholemeus and Christian doctrine, the author refutes the assertion of Ouidius and others that Medea could by her magic arts control the powers of nature. Paratis igitur in multa 12 rerum 13 ubertate cibariis, sternuntur mense, superappositis ciphys aureis multis 14 in illis.

Et 15 imminente commoditate uescendi, rex, cupiens omnem sui 16 nobilitatis gratiam Grecis ostendere, pro quadam filia sua mittit ut ueniat iocunda celebratura conuiuium cum nouis hospitibus, quos ipse rex cum multa iocunditate recepit. Que 19 quamquam iam 20 ad annos nubiles peruenisset et facta iam thori matura, a puerilibus tamen annis se totam exhibuit liberalium artium studiose 21 doctrinis, 22 sic totum 23 cordis auiditate scientie inbibens 24 Elycona 25 ut nullus uel nulla ea doctior posset illis temporibus reperiri.

Fluuiorum 1 autem decursus per decliuia loca labentes ad superiores partes influere et redundare cogebat. Hanc credere uoluit antiqua gentilitas luminaria magna, scilicet solem et lunam, sepius coegisse contra naturalium 3 ordinem eclipsari. Nam secundum astrologie ueritatem, de qua ipsa doctissima fuisse describitur, sol decurrens sub ecliptico 4 cursu continuo eclipsari non habet, nisi cum fuerit in coniunctione lune, existente 5 in 6 coniunctione ipsa cauda uel capite que sunt quedam intersecationes cuiusdam circuli celi et aliquo alio ex planetis.

Nam tunc opponente se luna inter aspectum nostrum et solem, corpus solis nos uidere uisione solita non permittit, secundum quod de hoc perhibuit magne discretionis Egiptius 7 Ptholemeus. Sed ille fabularis Sulmonensis Ouidius sic de Medea, Oetis regis filia, de ipsa fabulose commentans, tradidit esse credendum quod absit a catholicis Cristi fidelibus credi debere nisi quatenus ab Ouidio fabulose narratur. Qui cum in crucis patibulo tradidit spiritum, eclipsatus est sol, luna tunc non existente in coniunctione 16 sua.

Tunc 17 uelum templi scissum est, facti sunt 18 terremotus orribiles, et multa tunc sanctorum corpora surrexerunt. Hoc 5 autem 6 de Medea secundum fabulas ideo ponitur 7 quoniam sic de ea fabulose fuisse presens ystoria non obmittit, cum et ipsam fuisse in astronomia et nigromantia peritissimam 8 non negetur.

The author reproaches Oetes for granting his daughter this liberty. Medea autem, audito patris precepto, 9 quamquam esset virgo nimium speciosa, conata est, ut mulierum est moris, speciem addere speciei per speciosa uidelicet ornamenta. Quare compta pretiosis ornatibus et 10 regio apparatu, decora 11 cuncto 12 gradu, 13 non obesse 14 familiaritate, ad discumbentium mensas accessit. Quam sedere iuxta Iasonem illico iussit pater. Sed 15 O misera et infatuata nobilitas, quid urbanitati debes in honoris tui precipitium et tui decoris pro curialitate iacturam?

Numquid est sapientis se credere constancie puellari aut sexui muliebri, qui nullis annorum circulis 16 nouit captare constantiam? Cuius animus semper consistit in motu et precipue inter pubescentes uacillationes antequam mulier viro facta uiripotens misceatur. Scimus enim mulieris animum semper virum appetere, sicut appetit materia semper formam. O utinam materia transiens semel in formam posset dici suo contenta formato!

Qua 20 ergo, O rex Oetes, ductus audacia tenere puelle latus extranei viri lateri consuisti? Sane quia quod 23 futurum erat, forte dixeris, nullatenus potuisti 24 uitare, iussisti filiam tuam cum Iasone communicare conuiuium et Iasonem statuisti participem nate tue in cellebratione ciborum. Bashfulness does not prevent Medea from noting the appearance of Iason. She falls violently in love with him and ceases to care for food or for drink. Those about her ascribe her loss of appetite to modesty, while she seeks excuses for her immodesty.

Existente igitur Medea inter 2 patrem et Iasonem, licet multo esset rubore perfusa, tamen 3 temperare non potuit suorum acies 4 oculorum quin, cum poterat, eorum intuitum uersus Iasonem dulcibus aspectibus retorqueret, sic eius faciem et circumstantias faciei, flauos crines, corpus, et membra 5 corporis intentis ymaginationibus contemplando quod repente in concupiscentia eius exarsit et 6 feruentis amoris 7 in animo cecum 8 concepit ardorem. Non 9 illi est cura ciborum uesci dulcedine nec gustare pocula melliflue potionis. Est enim 10 sibi 11 tunc cibus et potus Iasonis dulcis aspectus, quem totum clausum gestat in corde et in cuius amore libidinis repletus est stomachus saturatus.

Cum igitur inspiciebatur ab aliis qui intuebantur 12 eam ciborum gustibus sic cessasse, attribuebant eidem 13 non amoris causa hoc in ipsa procedere sed sola forte ratione ruboris. Medea ergo tanti feruoris exasperata cupidine conceptum crimen satis conatur obtegere ut non solum ab hiis 14 a 15 quibus inspicitur percipi forte posset, sed etiam a seipsa probabilis excusationis argumenta producit quibus illud quod esse posset nefas in virgine excusabile 16 conuertat 17 in fas.

Omnium enim mulierum semper est moris vt cum inhonesto desiderio virum aliquem appetunt, sub alicuius 23 honestatis uelamine suas excusationes intendant. After the banquet she withdraws to her chamber, where a long conflict between love and shame goes on within her. Conuiuii igitur fine facto, Medea de sui patris licentia camerarum suarum intrat archana, et Iason et Hercules quadam eius palatii recipiuntur in camera iussu regis. Medea autem in sui 25 secreto cubiculo sola persistens, ex concepti 26 amoris flama uexata, anxietate multa torquetur et multis fatigata suspiriis satis solicite cogitat in seipsa qualiter sui ardoris flammis posset 27 occurrere per satisfactionem proprie voluptatis.

Set virginei pudoris pusillanimitate 28 deuicta cedit audacie, cum in ea pugnet amor et pudor. Instat amor ut audeat sed per 29 ignominiam pudor uetat. Oetes summons Medea to the royal hall. She attempts to dissuade Iason. But finding him determined, she agrees to aid him provided he come to her chamber the following night and take oath to marry her. Factumque est autem quod a fortuna, 1 miseriis 2 que finem accelerat, ex 3 seipsa processit pro Medee uotis illud acceptum quod quadam die, circa 4 eius diei medium, dum rex Oetes in secretariorum comitiua suorum cum Iasone et Hercule de multis multa sua conferret in aula, pro Medea filia sua misit ut ueniret ad illum.

Qua in apparatu regio veniente in sui ueneratione ruboris iuxta patrem ipso iubente consedit. Cui pater blando sermone licentiam explicauit ut cum 5 Iasone et Hercule more uirgineo uerba solatiosa conferret. Que pudibunda quodammodo patris surgens a latere iuxta Iasonem sibi sedere elegit. Iason 6 ut uidit Medeam iuxta se consedisse, factus est illaris et, modico relicto spatio sessionis, secedens parum ab Hercule, magis Medee lateri fit propinquus. Sicque inter Iasonem et Medeam nullum medium erat cuius 9 posset obice, 10 si uicissim ad loquendum erat, aliquid impediri.

Dignum est equidem ut extraneo nobili et negotioso salutis consilium tribuatur a nobili. Nam prodesse nobilis nobili ex 17 quadam mutua vrbanitate tenetur. Scio enim te nobilem et ductum audacia iuuenili regnum istud pro obtinendo aureo uellere petiisti, pro cuius questu scias te discrimini manifesto submittere et infallibilis 18 mortis periculo subicere uitam tuam. Ergo tue nobilitati et iuuenili calori compatior et tibi desidero salutis consilium et auxilium utile ministrare propter quod illesus a tantis periculis eruaris et ad 19 optatos tue patrie lares incolumis ualeas 20 grata sospitate 21 redire.

Cuius rei causa beneplacitis uestris me totum expono, cum multo magis sint munera gratiosa que nec petita nec precedentibus beneficiorum meritis tribuuntur. Sane eius facultas obtentus uix aut nullo modo mortali cadit in homine, cum diuina sit eius custodia et non sit in homine plus posse quam potest uirtus inexpugnanda 7 deorum. Quis enim illesus euasit 8 a bobus flamas eruct[u]antibus 9 igneas quem fortune casus aduersus ipsos irruere stimulo presumptionis induxit, cum aduersus illos insultans subito conuertatur in cinerem et exustus fumosa 10 pereat in fauilla?

Abstrahe ergo, Iason, si petis agere sapienter, a tam infausto limine 12 pedem tuum et ne accedas ad letifera limina, que tue sunt uite lumina finaliter ablatura. Numquid, si fieret, uti posset aliqua gloria uita mea? Sane uiuus uiuaci uituperio tabescerem inter gentes et 14 omnis exutus 15 honoris laude perpetui dedecoris uilescerem 16 ubertate. Nam prudentis viri proprium esse debet, ex quo alicuius cepti propositum publicauit in actu, preponere 18 necem uite priusquam a cepto ignominiose desistat.

Quare propono tibi compatiendo benigne tue salutis antidotum 1 reuerentie preponere patris mei et meo pudori non parcere nec saluti. Sed huius ita demum a me beneficii gratiam consequeris, 2 si monitis meis 3 pure 4 spondes et in exequendis que dixero fallaciis non utaris. Sum enim inter mortales 12 alias 13 sola que possum uirtutes Martis eludere et eius potentialiter institutis per contrariam artis potentiam obuiare. Et me liberare preterea 21 a tantorum malorum noxiis, aureo ariete quesito!

Scio tamen 22 me iustum esse non posse pretium tante rei. Et qui dona tam cara grata offerente 23 fortuna renueret merito dici posset summa fatuitatis insania 24 penitus agitari. Quare, nobilissima mulierum, et me in uirum vobis humiliter et deuotum sponsum expono et me facturum singula que uestra discernet electio pura et intemerata fide promitto. Et 1 ea igitur nobis commoda se prebente, per mei secretarii 2 nuntium requisitus ad meam cameram tutus accedes, 3 in qua securam me facies 4 de premissis 5 per sacramenta deorum. Nam et me assecuratam 6 hoc modo habere deinceps poteris sicut tuam et ibi 7 de tuorum factorum processibus et ipsorum 8 executione finali per me plenius instrueris.

After anxiously waiting until all is quiet in the palace, Medea sends a maid to conduct Iason to her chamber. Iam diei medium sol post terga reliquerat et suorum flexis habenis equorum ad partes iam uergebat occasus cum Medea sola persistens in aula 13 que dixerat Iasoni et que responsa fuerunt per eum multa intra 14 se cogitatione reuoluit.

Et dum condicta 15 inter 16 se diligenter examinat, dilatato gaudio sed mixto desiderio inualente gaudium eius obducitur, dum inuidenda 17 noctis hora 18 per multam cupiditatem suescit. Tanta enim auiditate torquetur in solis occasum quod illud diei residuum quod erat medium inter lucem et tenebras sibi pro certissimo uisum fuit tractum duorum habuisse dierum. Sed eo demum uergente ad uesperas, sub emisperio factus occiduus certas noctis induxit tenebras, dum inter aspectus humanos et ipsum solem se interposuit umbra terre.

Set O quam desideranti animo nichil satis festinatur! Quantis enim torquetur cruciatibus anxiis tunc Medea cum sentit patris famulos in palatio longa uigilia noctem eludere et inuigilantibus signa cadentia sompnos nullatenus suadere! Longe igitur expectationis uelut impatiens nunc huc nunc illuc fertur per cameram inquieta; nunc ad eius se dirigit [h]ostium exploratura si forte uigilantes ineant 3 de dormitione tractatum, 4 nunc conuersas ualuas aperit fenestrarum inspectura per illas quantus effluxerit 5 de nocte ea 6 decursus. Sed tamdiu talibus uexatur angustiis donec gallorum cantus, dormitionis preco, undique inualescit, ad quorum monitus vigilantes instantem 7 quietem appetunt dormiendi.

Recubante 8 igitur uniuersa familia regis et sub noctis tacito circumquaque diffuso silentio, Medea, exillarata non modicum, quandam 9 anum sibi domesticam et nimis astutam ad Iasonem caute mittit. Quam ut presentit Iason, subito surgit a thalamo et, anu comite, 10 lentis incessibus 11 per obscura palatii gradiens Medee peruenit ad aulam. In cuius introitu astante Medea, Iason affectuosis uerbis salutis pandit oraculum in ingressu. At illi 12 simili responso reddito per Medeam, gratabundus ualuas intrauit.

Medea produces a golden image of Iupiter, on which Iason swears to marry her. Confestim igitur secessit anus, Iasone et Medea solis in camera derelictis et firmatis aule ianuis per Medeam, iuxta stratum mirabili apparatu triclinium 13 Iason, Medea dictante, consedit. The author blames Iason for afterwards deceiving Medea and Medea for not having read the stars to better advantage. Sed O deceptiua 3 viri falacia! Dic, Iason, quid tibi Medea demum fecisse plus potuit, que, 4 sui decoris omni honore postposito, tibi suum corpus et spiritum unanimiter tradidit, solius 5 promissionis tue potius lapsa 6 fide, non attendens sue nobilitatis insignia nec sue magnalia regie dignitatis aduertens, cum tui amoris causa seipsam hereditario septro priuauerit, et senem patrem irreuerenda 7 reliquerit, thesauri sui cumulo spoliatum, et paternas sedes deserens propter te elegit exilium, preponendo natalis soli 8 dulcedini prouincias alienas?

Nonne teipsum a mortis interitu saluauit incolumem et perpetui uituperii labe detraxit, qui saltem si sospes a casu discriminis euasisses, aureo uellere non quesito, redire in 9 Thesaliam pro 10 pudoris angustia audacia tibi secuta non erat? Destituit enim seipsam 11 sibi 12 et suis 13 et te restituit tibi et tuis. Quo ergo 14 pudore depulso iuramenti tui fedus eludere presumpsisti vt ingratitudinis labe pollutus credentem deceperis uirginem?

Ea 15 laribus 16 paternis abstracta et deorum timore postposito, quos elegisti periurando contempnere, ei fidem 17 fallere ueritus non fuisti a qua tanti boni magnalia te certum est suscepisse. Sane te inuerecundum demum decepisse Medeam narrat ystoria. Set tu, Medea, que tantarum diceris scientiarum illustratione decora, dic, tibi quid profuit notitia legis astrorum, per quam dicitur futura posse presciri? Si presciencia 23 futurorum uiget in illis, vnde tibi tam enormiter tam impie prospexisti?

Forte dixeris 24 te multo baccatam amore futura tui mali scrutari dispendia in astrorum legibus per negligentiam obmisisse. Hec enim sunt illa incerta que faciles ad credendum pro certo decipiunt et aperto conuoluunt falsitatis errore. In quibus nullus deprehenditur futurorum effectus, nisi a casu forte contingat, cum solius Dei sit, in cuius manu sunt 1 posita scire tempora temporum et momenta. Iason and Medea go to bed. At dawn she presents him with a silver image potent against incantations, a flame-proof ointment, a ring with a stone which renders the wearer invisible, a prayer to read when approaching the fleece, and a vial of liquid to cast in the mouths of the bulls.

Quid ultra? Recepto Medea 2 a Iasone periurabili iuramento, ambo ingrediuntur in 3 thalamum, incredibili uenustate decorum, reiectisque uestibus et existentibus ambobus nudis, virginitatis claustra Iason aperuit in Medea. Sicque tota nocte illa consumpta in iocundis 4 solatiis uoluptatis, Medea licet sui uoti satisfactionem impleuerit per uiriles amplexus et optatos actus uenereos a Iasone, propterea non euanuit scintilla cupidinis in eadem; immo per expertos actos postea grauiora concepit incendia quam per facinus ante commissum. Hic est ille gustus tanta seducens amenitate miseros amatores, qui cum ab eis plus recepitur magis appetitur, quem odire non potest stomachus saturatus, cum cordis auiditas et cupiditas uoluptatis continuum in 5 eo, dum eius feruet dulcis anxietas, nutriat appetitum.

Sed ignoro, karissima, si de meo negotio disposuisti aliquid me facturum. Si per te igitur 9 est aliquid ordinatum, rogo deuote ut tui secreti consilii michi seras aperias ut per te instructus hoc exequar. Nam in educenda te ab hac 10 insula in qua es et deducenda te in meam patriam in qua possum omnis est celeritas michi mora. Hoc ergo surgamus a thalamo ut michi et tibi copia sit habilior exercendi super hec 17 omnia que tibi 18 uisa sunt expedire.

De hac igitur Iasonem sic instruxit ut eam caute supra se deferat. Nam aduersus incantationes quaslibet preualere se sciet, nociuarum incantationum uiribus annullatis. Secundo sibi tradidit cuiusdam unguenti odoriferi medicamen, quo ipsum linire suasit, asserens in eo uirtutem inesse 7 ut aduersus flamas ualde preualeat, extinguat incendia, et omne quod habet potentiam comburrendi in 8 cassa fumositate resoluat.

Erat et 10 in eodem 11 lapide alia uirtus intensa 12 ut, siquis hunc lapidem clausum gereret in pugillo 13 ita quod lapis ipse gerentis carni 14 inhereret, inuisibilis statim fieret ita quod, dum ipse gestaret in pugno eius, nemini pateret copia uisionis. Hunc lapidem sapientes 15 achatem appellant, 16 in insula Sicilie primo repertum. Et hunc Heneam scripsit Virgilius gestauisse cum primum 17 inuisibiliter Cartaginis peruenit ad [h]oras, de quo sic dixit:. Graditur fido comitatus Achate. Subsequenter sibi quoddam scriptum exhibuit litterature legibilis et notissimi etiam 19 intellectus, de quo Medea Iasonem satis diligenter amonuit vt quam primum ad uellus aureum perueniret, impedimentis preambulis annullatis, non repente in ipsum irrueret sed supplex diis in oratione perfusus saltem ter legeret scriptum illud ut, ea lectura instar sacrificii uelut habente, 20 placatos deos per eam mereretur habere.

Postremo et ultimo quandam fiolam 21 liquore mirabili tradidit sibi plenam, de qua illum instruxit vt quam primum perueniret ad boues, liquore 22 illo 23 eorum [h]ora perfunderet et crebris aspersionibus irroraret. Et sic de singulis successiue Medea Iasonem diligenter instruxit quibus 2 processibus siue modis possit 3 ad optate 4 uictorie 5 gloriam peruenire. Medea igitur suis instructionibus et doctrinis sic demum finem imposuit et, data Iasoni licentia recedendi, ante diei 6 cominantis lucis aduentum Iason in decretam sibi cameram furtiuis passibus se recepit.

North Star, The (Cantilene) Sheet Music by Giacomo Meyerbeer

Oetes tries in vain to dissuade Iason from his perilous adventure. Quem ut uidit rex, illari uultu suscepit et ab eo causam aduentus sui est gestis honorificis sciscitatus. Moneo igitur te deuote vt sospes repatriare uelis antequam tot malis te subicias periturum. Et uos sine dubio in conspectu omnium eritis innocens 16 si de me—quod absit! Dii faueant ut a tanto discrimine incolumis eruaris. Erat autem iuxta insulam Colcos 20 quedam modica insula, modico freto distans ab ipsa, in qua predictum aureum uellus erat in custodia 21 discriminis iam narrati et ad quam parua cimba et breui remige consueuerat transmeari.

Medea mounts a tower in the palace and with fear and trembling watches him arm for the encounter. Medea uero trepidantis animi excussa suspiriis sui conscendit alta palatii et ad eminentiora loca se 4 dirigens summa speculatur a turri, a qua dilecti sui diligenter metitur transitum sed diligentius eius descensum in terram.

Quod si feceris, non immerito uereor ne quid tibi et michi, potius illud suppremum sinistrum possit accidere quare a tuis amplexibus fiam perpetim aliena. Diis tamen humiliter supplico ut te redeuntem incolumem occuli mei 7 reuera prospiciant et de tuis processibus me totam exhilarent secundi processus.

Iason tames the bulls, plows the field with them, slays the dragon, plucks out his teeth, sows them in the field, watches the armed men sprung from the teeth slay one another, kills the ram, and strips off his fleece. Inter hec autem Iason circumspectis incessibus uersus arietis custodias iter arripuit. Qui postquam uenit ad locum Martis, primo boues inspexit tam urentes flamas et 8 in aere diffusas emittere quod celum adiacens totum ignis flagrancia rutilabat. Estus etiam et caloris feruor sic totum occupauerat locum ipsum quod Iasoni nulla poterat patere facultas ut ad boues ipsos posset accedere pre nimio caloris terrore.

Sed dilecte sue factus non immemor salubrium monitorum, faciem suam, collum, et manus, et eas partes quas potuit corporis dato sibi a Medea unguento liniuit. Ymaginem etiam sibi prestitam ab eadem, collo pendentem, flammis opposuit et, perlecto scripto tot uicibus quot iam 9 prediximus esse 10 relegendum, 11 ausus est ad boues ipsos 12 accedere et cum eis prestitit 13 inire certamen.

Tunc cessauit illico flammarum emissio et boum letifer igneus 3 uomitus illico fuit digestus. Reducto igitur aere, euanescentibus flammis, ad 4 sue humiditatis nature descensum, inualescit Iason et multa animositate repletus ualidas ad stupefactorum boum cornua manus extendit. Sicque areptis cornibus huc illuc temptat transducere boues ipsos ut sentiat si calcitrosi repugnent 5 uel si, eius imperio facti 6 flexibiles, 7 humiliter obsecundent.

Qui uelud exanimes, eius parentes arbitrio ad recalcitrationis ceruicosa rebellia insurgere non attemptant. Sicque, uersata gleba, latus campus crebris concauatur in cellulis, crebris sulcis sursum uersum describentibus cellas ipsas. Et bobus ipsis versato 10 derelictis in campo, Iason festinus et audax se dirigit ad draconem.

Quem postquam 11 draco ad se venientem inspexit, multiplicatis sibilis in sonoritate vocis horribilis, repercussum aerem similes 12 echonizare coegit in uoces et crebris ictibus fumosas flamas emittens uicinum aerem calida et estuanti rubricatione colorat et dum linguam leuibus reuolutionibus trahit 13 et retrahit, 14 pluuialibus aspersionibus letifera uenena diffundit. Iason autem intrepidus ad ordinatas Medee se uertens protinus disciplinas, viridis lapidis anulum quem susceperat a Medea in lumina draconis obiecit.

Cuius fulgore stupefactus draco cessauit flamas emittere et circumgirando caput et collum huc illuc, uellut factus exanimis, 15 fulgorem lapidis pre multa stupefactione uitare contendit. Sed lapis ipse non eximitur impunis a dampno, cum, extincto uenenoso cui opponitur animali, totus minimas confringatur in rimas.

Huius radio uiridanti 3 drachonem ipsum letifere stupefactum animosus Iason confestim appetit ense nudo, crebris ictibus ictus accumulat, quos ueluti 4 innocuos dure draconis squame colidunt. Infatigabilis 5 igitur Iason propterea non cessat ab ictibus, uelut durus malleus in incude, et tamdiu renouatis 6 ictibus ipsum impugnat quod draco, tollerare non ualens crebras et duras impugnationes ipsorum, longe 7 distensus in campo letiferum emittit 8 spiritum, qui super adiacentem aerem letiferis aconitis 9 infecit. A cuius faucibus euulsis dentibus, ipsos continuo 14 per sulcos factos inseruit 15 in 16 arato campo dudum a bobus.

Ex quorum semine nascuntur statim milites inauditi, dum ex tali segete milites prodeunt, confestim ad arma sequentes, qui irruentes protinus in seipsos letiferis 17 uulneribus se impugnant. Durum ergo committitur prelium inter fratres terrigenas 18 et obscurum, cum distinctis ad bellum non irruant acciebus nec se petant 19 utpote diuisi per partes, sed 20 turbulentis aspectibus 21 alter alterum trucidare contendat, cum nec demum eorum fuerit aliquis qui uictor extiterit, cum multis 22 et mutuis uulneribus inter se deciderint 23 interempti. Et cum omnia percipit iam esse consumpta, 33 animosus et ilaris lentis passibus ad aurei uelleris se dirigit arietem.

Iason returns to Colcos, where he is received with simulated joy by Oetes, who grieves at the loss of his treasure. Ditatus igitur 4 Iason aureis spoliis, ad insule litus letus accelerat, cymbam intrat, et remorum ductu se 5 contulit ad maiorem insulam. In cuius litore ipsum Hercules predictus et eius socii 6 desiderabiliter expectabant.

Hunc 7 igitur postquam descendit in terram 8 cum multa ilaritate suscipiunt et de eius incolumitate diis humiles grates reddunt, cum eum sospitem numquam habere putassent. Iason autem cum eisdem ad regis Oetis regiam 9 se contulit. Nam inuidit sibi 13 de tanta uictoria et doluit 14 de seipso tantis diuitiis spoliato. Medea uero gratis exillarata successibus uisura Iasonem demum accedit. Cui, si licuisset, in aspectu multorum multa per oscula blandimenta dedisset, et rege mandante iuxta Iasonem quasi pudibunda consedit.

Quem Medea tenui sono uocis 21 furtiuis uerbis alloquitur ut veniente 22 noctis umbraculo securus ad eam accedat. Quod Iason se 23 desiderabiliter impleturum humili et submissa uoce respondit. Sicque ad Medee suasum Iason in Colcos 27 per unius mensis spatium moram traxit. Demum uero temporis opportunitate captata, Iason et socii 28 cum Medea ab eadem insula furtiue recedunt, a rege Oete licentia non petita.

Set, O Medea, uentorum secundorum auram multum diceris peroptasse ut tuam desereres 1 patriam et paterna septra diffugeres, 2 mare transires intrepida, amare luis tua discrimina non aduertens. Sane diceris peruenisse in 3 Thesaliam, ubi per Thesalum Iasonem, ciuibus inueneranda 4 Thesalicis, occulta nece post multa detestanda discrimina uitam legeris finiuisse. Sed quamuis ultione deorum Iason martirio multo fuisset expositus antequam et 5 ipse decederet et eius decessus, tamquam dampnatus a diis, fuisset 6 dampnabili morte conclusus, dic, tibi quid profuit Iasonem enormia incurrisse dispendia, 7 dic, tibi quid profuit in 8 Iasonem 9 grauis ultio et uindicta deorum postea subsequuta?

Sane uulgariter dici solet, animali mortuo inutiliter proficit medicinalium 10 herbarum naribus adhibere medelas. Nisi forte diis placeat non 11 imperasse 12 recompensationem 13 iniurie sed 14 ut a mortalibus cognoscatur deos 15 nolle graues culpas etiam in facie 16 uiuentium absque pene talione transire. When Iason arrives in Thesalia, Peleus unwillingly grants him his kingdom. Applicuit Iason cum Hercule et aliis eorum 17 comitibus cum Medea in portu Thesalie sanus et ilaris. Quos omnes rex Pelleus, de Iasonis incolumitate turbatus intrinsecus, sui tamen cordis celans 18 angustias, ylari uultu suscepit, et preponere Iasonem regno suo 19 iuxta promissa sibi dudum ab eo, licet inuitus, prodigaliter non negauit.

Iason and Hercules seek aid against Laumedon from Peleus and other kings of Grecia. Iason uero suscepti uituperii a Laumedonte 20 rege memoriter non oblitus, habitam 21 de aureo uellere tam gloriosam 22 uictoriam 23 parum curans, postponens etiam tamquam ingratus 24 quicquid promissione 25 agere debuit in Medea, nec regni Thesalie prepositione 26 contentus, in uindictam et ultionem Laumedontis 27 regis animum curiosum erexit. Inde est quod idem Iason et Hercules regi Pelleo et aliis Grecie 28 regibus a Troyano rege eis iniuriam in 29 mente illatam exponunt, nec tantum eis uerum etiam primatibus Grecie fuisse communem.

Non ergo defuit petentibus a Grecorum regibus et ducibus iuuatiua promissio, qui uindictam appetere de commissis a predicto rege Troyano unanimiter omnes probant. All the kings agree to join Hercules and all convene at the port of Thesalia. Hercules autem qui ipsius negocii, ut dictum est, totum onus assumpsit, cupiens ipsius negocii fidelis esse minister et solicitus executor, uersus Spartem impiger iter accellerat, non quiescens.

Erat enim Spartem 4 quedam prouincia 5 de pertinentiis 6 Romanie regnum effecta. Et duo reges fratres regnabant in illa, quorum unus Castor et alius 7 Pollux 8 denominacionibus propriis uocabantur. Hos fratres dogmatizauerunt poete fuisse filios Iouis, susceptos sibi ex Dampne, 9 speciosissima mulierum, 10 a qua etiam Helenam 11 finxerunt conceptam, sororem uidelicet regum ipsorum. In cuius Helene conceptione testati sunt fabulose poete Iouem in oui 12 similitudine 13 concubuisse cum predicta Dampne.